Inwendig
onderzoek
Bij meisjes is soms een inwendig onderzoek nodig, bijvoorbeeld
als je een vaginale infectie hebt, een spiraaltje wilt laten plaatsen
of een pessarium nodig hebt. Hoe gaat dit in zijn werk? Bij binnenkomst
stelt de arts je meestal eerst wat vragen over je gezondheid, menstruaties,
afscheiding e.d. Na het gesprek vraagt de arts of je je wilt uitkleden.
Bij bovengenoemde problemen gaat het alleen om de onderkant. Je bovenkleren
kun je aanhouden. Daarna moet je op een onderzoekstafel gaan liggen.
De arts voelt gewoonlijk eerst je buik en doet daarna een vaginaal onderzoek.
Hiervoor moet je je benen optrekken. Vaak zijn er beensteunen, die dit
wat makkelijker maken. De arts doet een plastic handschoen aan en gaat
met één of twee vingers in je vagina. Met de andere hand op je buik
voelt de dokter je baarmoeder, eileiders en eierstokken.
Is dit eenmaal achter de rug, dan volgt meestal een onderzoek met een
eendenbek. Dat wil zeggen dat de dokter een langwerpig apparaatje in
je vagina laat glijden, dat daarna een beetje wordt geopend zodat je
baarmoedermond en vaginawand te zien zijn. Meestal voel je dit wel een
beetje, maar doet het geen pijn. Hoe meer je je ontspant, hoe makkelijker
het gaat. Het onderzoek duurt al met al maar even.
Toch vinden veel meisjes en vrouwen het vreselijk om zich vaginaal te
laten onderzoeken. Omdat je je bij het onderzoek kwetsbaar kunt voelen,
is het belangrijk een arts te vinden die je aardig vindt en bij wie
je je veilig voelt. Klikt het niet, ga dan op zoek naar een ander bij
wie je je prettiger voelt. Laat bovendien weten dat het de eerste keer
is. De arts is dan extra voorzichtig. Bij een bureau waar meerdere artsen
werken kun je om een vrouwelijke arts vragen als je dat liever hebt.
Zeg dit wel bij het maken van de afspraak.
